01c. 1952 ADHappiness is holding someone in your arms and knowing you hold the whole world.Orhan Pamuk / quote ↗
02c. 1952 ADTell me then, does love make one a fool or do only fools fall in love?Orhan Pamuk / quote ↗
04c. 1952 ADAfter all, a woman who doesn't love cats is never going to be make a man happy.Orhan Pamuk / quote ↗
05c. 1952 ADIn fact no one recognizes the happiest moment of their lives as they are living it. It may well be that, in a moment of joy, one might sincerely believe that they are living that golden instant "now," even having lived such a moment before, but whatever they say, in one part of their hearts they still believe in the certainty of a happier moment to come. Because how could anyone, and particularly anyone who is still young, carry on with the belief that everything could only get worse: If a person is happy enough to think he has reached the happiest moment of his life, he will be hopeful enough to believe his future will be just as beautiful, more so.Orhan Pamuk / quote ↗
06c. 1952 ADAny intelligent person knows that life is a beautiful thing and that the purpose of life is to be happy," said my father as he watched the three beauties. "But it seems only idiots are ever happy. How can we explain this?Orhan Pamuk / quote ↗
08c. 1952 ADThe greatest happiness is when the eye discovers beauty where neither then mind conceived of nor the hand intended any.Orhan Pamuk / quote ↗
09c. 1952 ADวันหนึ่งในฤดูหนาว สมัยที่คุณเป็นนักเรียนมัธยม หิมะกำลังตก คุณกำลังครุ่นคิดอะไรบางอย่างจนลืมสิ่งอื่น คุณได้ยินเสียงพระเจ้าในตัวคุณ และคุณก็พยายามจะลืมพระองค์ให้ได้ คุณเห็นว่าโลกนี้เป็นหนึ่งเดียว แต่คุณคิดว่าถ้าสามารถหลับตาลงไม่มองภาพนี้ คุณจะเศร้าหมองได้มากกว่าและมีสติปัญญาล้ำเลิศกว่าด้วย ซึ่งคุณก็คิดถูกแล้ว มีแต่คนที่ฉลาดมากๆ หม่นหมองมากๆ เท่านั้นที่จะเขียนบทกวีได้ดี ดังนั้นคุณจึงยืดอกอย่างหาญกล้าและแบกรับความเจ็บปวดของการไร้ศรัทธา เพียงเพื่อจะได้เขียนบทกวีดีๆ แต่หารู้ไม่ว่าเมื่อคุณสูญเสียเสียงข้างในที่ว่านั้นไป สุดท้ายคุณจะลงเอยอย่างโดดเดี่ยวในจักรวาลอันว่างเปล่าOrhan Pamuk / quote ↗
10c. 1952 ADต่อให้คุณเชื่อในพระเจ้าจริง มันจะไปได้เรื่องได้ราวอะไรถ้าคุณเชื่ออยู่คนเดียว คุณจะต้องเชื่อในพระเจ้าแบบเดียวกับที่คนยากจนเชื่อ คุณต้องกลายเป็นหนึ่งในคนพวกนั้นด้วย คุณจะต้องกินสิ่งที่พวกนั้นกิน ใช้ชีวิตแบบที่พวกนั้นเป็น หัวเราะเรื่องตลกที่พวกนั้นหัวเราะกัน แล้วก็โกรธทุกครั้งที่พวกนั้นโกรธ คุณถึงจะเชื่อในพระเจ้าของพวกนั้นได้ ถ้าคุณกลับตาลปัตรใช้ชีวิตที่ต่างออกไป ก็จะเป็นไปไม่ได้ที่คุณจะไปนับถือพระเจ้าองค์เดียวกันกับพวกนั้นOrhan Pamuk / quote ↗
11c. 1952 ADนายไม่ไว้ใจคนที่ไม่ชอบยุ่งเกี่ยวกับใคร มีแนวคิดแบบตะวันตก ขณะเดียวกันก็มีความเชื่อในพระเจ้าในแบบของตัวเองอยู่เงียบๆ ตามลำพัง นายมองว่าคนที่ไม่เชื่อในพระเจ้าแต่ยังเข้าร่วมกับชุมชน ยังน่าเชื่อถือได้มากกว่าคนสันโดษที่เชื่อในพระเจ้าเสียอีก สำหรับนายแล้ว คนสันโดษน่าสมเพชเวทนาและบาปยิ่งว่าคนที่ไม่เชื่อในพระเจ้าOrhan Pamuk / quote ↗
12c. 1952 ADผมเคยเปิดสารานุกรมดูแล้ว คำว่า atheist มาจากคำภาษากรีกว่า athos แต่คำนี้ ไม่ได้หมายถึงคนที่ไม่เชื่อในพระเจ้า มันหมายถึงคนโดดเดี่ยว คนที่พระเจ้าละทิ้งต่างหาก เรื่องนี้พิสูจน์ว่าคนเรานั้นแท้จริงแล้วไม่สามารถเป็น atheist ได้ เพราะต่อให้อยากเป็น พระเจ้าก็จะไม่มีวันทอดทิ้งพวกเราที่นี่ ฉะนั้นการจะเป็น atheist ได้ คุณจะต้องเป็นคนตะวันตกเสียก่อนOrhan Pamuk / quote ↗
13c. 1952 ADMost of the time it's not the Europeans who belittle us. What happens when we look at them is that we belittle ourselves. When we undertake the pilgrimage, it's not just to escape the tyranny at home but also to reach to the depths of our souls. The day arrives when the guilty must return to save those who could not find the courage to leave.Orhan Pamuk / quote ↗
14c. 1952 ADIn our household doubts more troubling than these were suffered in silence. The spiritual void I have seen in so many of Istanbul's rich, Westernised, secularist families is evident in these silences. Everyone talks openly about mathematics, success at school, football and having fun, but they grapple with the most basic questions of existence - love,compassion, religion, the meaning of life, jealousy, hatred - in trembling confusion and painful solitude. They light a cigarette, give their attention to the music on the radio, return wordlessly to their inner worlds.Orhan Pamuk / quote ↗
15c. 1952 ADMy fear was not the fear of God but, as in the case of the whole Turkish secular bourgeoisie, fear of the anger of those who believe in God too zealously(...) I experienced the guilt complex as something personal, originated less from the fear of distancing myself from God than from distancing myself from the sense of community shared by the entire city .Orhan Pamuk / quote ↗
16c. 1952 ADThe thing that binds us together is that we have both lowered our expectations of lifeOrhan Pamuk / quote ↗
17c. 1952 ADClocks and calendars do not exist to remind us of the Time we've forgotten but to regulate our relations with others and indeed all of society, and this is how we use them.Orhan Pamuk / quote ↗
19c. 1952 ADBooks, which we mistake for consolation, only add depth to our sorrow.Orhan Pamuk / quote ↗
20c. 1952 ADSometimes I sensed that the books I read in rapid succession had set up some sort of murmur among themselves, transforming my head into an orchestra pit where different musical instruments sounded out, and I would realize that I could endure this life because of these musicales going on in my head.Orhan Pamuk / quote ↗
21c. 1952 ADThe real question is how much suffering we've caused our womenfolk by turning headscarves into symbols - and using women as pawns in a political game.Orhan Pamuk / quote ↗
22c. 1952 ADThe beauty and mystery of this world only emerges through affection, attention, interest and compassion . . . open your eyes wide and actually see this world by attending to its colors, details and irony.Orhan Pamuk / quote ↗
23c. 1952 ADI realized that the longing for art, like the longing for love, is a malady that blinds us, and makes us forget the things we already know, obscuring reality.Orhan Pamuk / quote ↗
24c. 1952 ADWe don't need more museums that try to construct the historical narratives of a society, community, team, nation, state, tribe, company, or species. We all know that the ordinary, everyday stories of individuals are riches, more humane, and much more joyful.Orhan Pamuk / quote ↗
